«Ο παράδεισος των ζώων» του Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ-Ένα βιβλίο που ξεχωρίζει στην κατηγορία Αμερικανική πεζογραφία - Διήγημα !

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
1 Αυγούστου 2018 15:58:00

Σε κάθε μία από τις ιστορίες του αξιόλογου βιβλίου «Ο παράδεισος των ζώων» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Opera, ο βραβευμένος συγγραφέας David James Poissant διερευνά τους αδύναμους δεσμούς των οικογενειών ,όπως δοκιμάζονται από τη δύναμη της αγάπης.

Οι εντυπωσιακά αληθινοί χαρακτήρες του βιβλίου ,έχουν φτάσει σε ένα γκρεμό, κυνηγημένοι από τα δικά τους προβλήματα. Μπροστά στο χείλος, ο καθένας πρέπει να κάνει μια επιλογή: Να πηδήσει ή να κοιτάξει μακριά;

Ο βραβευμένος με Pulitzer Lee Martin γράφει ότι ο Poissant μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας όταν είμαστε μόνοι στο σκοτάδι.

Από δύο φίλους που αγωνίζονται για να σώσουν τη ζωή ενός αλλιγάτορα ,σε ένα κορίτσι που βοηθά τον φίλο του να αντιμετωπίσει τους μεγαλύτερους φόβους του , από έναν άνθρωπο που ακολουθεί το θάνατο σε μια γωνιά του δρόμου της Ατλάντα μέχρι την έκπληξη ενός αδελφού η απίθανη ομορφιά μιας συνάντησης αργά τη νύχτα με έναν λύκο, ο Poissant δημιουργεί κόσμους που λάμπουν με ειλικρίνεια και σκοτεινή πολυπλοκότητα, αλλά και με βαθιά συμπόνια. Αυτές είναι οι ιστορίες του….

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

"Στο σημείο αυτό να προσθέσω πως ένα μεγάλο όπλο με σημαδεύει στα μούτρα. Κι επειδή έχω ένα μεγάλο όπλο που με σημαδεύει στα μούτρα, τα πράγματα τρέχουν με την ταχύτητα που βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ για τη φύση, όπου ένας σπόρος ξεπετιέται, κάνει μίσχο και πετάει φύλλα, όλα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα. «Αν δεν θες να σε βρουν νεκρό μέσα σ’ αυτό το πουκάμισο» μου λέει, «καλύτερα να το βγάλεις.» Το όπλο με σημαδεύει επειδή ο τύπος μού ζήτησε το πορτοφόλι κι εγώ του είπα όχι. «Όχι» είπα, κι αυτός μου είπε: «Πώς θες να πεθάνεις;», κι εγώ του απάντησα: «Να, δεν θέλω να με δουν νεκρό μέσα σ' αυτό το πουκάμισο»."

David James Poissant, "Ο Παράδεισος των ζώων".

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διαβάστε ένα απόσπασμα:

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΣΑΥΡΑ

ΤΟ ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΟ ΤΡΑΝΤΆΖΕΤΑΙ καθώς μπαίνω στην είσο¬δο του γκαράζ κατά τα ξημερώματα, και ο Καμ είναι καθισμένος στα σκαλιά της εισόδου με το αγοράκι του, τον Μπόμπι. Ο Καμ σηκώνεται. Είναι ένας θεόρατος άντρας, γεροδεμένος και μυώδης από μια δεκαετία δουλειά στις οικοδομές. Πράσινοι δράκοι καλύπτουν τα χέρια του, απ’ τη μασχάλη ώς τον καρπό, σαν μανίκια. Επιμένει πως, αν κοιτάξεις προσεκτικά, υπάρχουν και δύο γυμνές γυναίκες μέσα σε όλες αυτές τις φολίδες του τατουάζ. Όταν η Κρίσταλ τον άφησε, το παιδί το πήρε ο Καμ, οπότε καταλαβαίνεις τι σόι μάνα ήταν εκείνη. Ο Καμ είναι ο τελευταίος μου φίλος. Όταν είναι νηφάλιος, είναι ένας άγιος και δεν έχει αγγίξει το ποτό εδώ και δέκα χρόνια. Βάζει το χέρι του στον ώμο του παιδιού, αλλά ο Μπόμπι τού ξεφεύγει και τρέχει. Έρχεται στο φορτηγάκι, αρπάζεται απ’ το πόδι μου και το αγκαλιάζει με όλο του το σώμα. Πηγαίνω προς τον Καμ, με τον Μπόμπι να τραντάζεται με κάθε μου βήμα και να γελάει. Δίνουμε τα χέρια, αλλά η έκφραση του Καμ είναι σοβαρή.

«Πάλι γερμανικό νούμερο;» λέει. Η ποδιά μου, τυλιγμένη ένα μπεζ ρολό, κρέμεται από την μπροστινή μου τσέπη και βρομάω κουζινίλα. «Ναι» του λέω. Δεν έχω πει στον Καμ ότι τσαντίστηκα κι άρχισα να φωνάζω σ’ έναν πελάτη, ή ότι, προφανώς, μερικοί μερικοί δεν καταλαβαίνουν τι πά’ να πει: «τα αβγά ψημένα λιγάκι κι από πάνω», ούτε ότι η συμφωνία μου να δουλεύω στη βάρδια δέκα-έξι είναι αυτή που μου παρέχει ακόμα ηλεκτρικό και τρεχούμενο νερό. «Μπόμπι» λέει ο Καμ, «δεν πας να παίξεις λίγο παραπέρα; Τι λες;» Ο Μπόμπι αφήνει το πόδι μου και κοιτάζει σκεπτικός τον πατέρα του. «Να μην το ξαναπώ» λέει ο Καμ. Το αγοράκι τρέχει ώς το γραμματοκιβώτιό μου και κάθεται οκλαδόν στο χορτάρι, κατσουφιασμένο. «Πιο πέρα» λέει ο Καμ, και ο Μπόμπι σηκώνεται επίτηδες αργά και πηγαίνει προς το σπίτι τους μουτρωμένος. «Τι τρέχει;» ρωτάω. «Τι έγινε;» «Πέθανε ο Ρεντ» λέει ο Καμ κουνώντας το κεφάλι του. Ο Ρεντ είναι ο μπαμπάς του Καμ.

«Με σάπιζε στο ξύλο, ο πούστης» μου είχε πει ένα βράδυ, την εποχή που και οι δύο πίναμε πολύ και ανταλλάσσαμε θλιβερές ιστορίες. Όταν έγινε δεκαοκτώ, ο Καμ κατατάχτηκε στο στρατό και πήγε στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου. Την τελευταία φορά που είδε τον πατέρα του, εκείνος τρέκλιζε μεθυσμένος στο γρασίδι. «Άντε, λοιπόν, πήγαινε!» του φώναξε. «Πήγαινε να πεθάνεις για τη γαμημένη σου πατρίδα!» Ο Μπόμπι δεν έμαθε ποτέ πως είχε παππού. Δεν μπορώ να καταλάβω αν ο Καμ είναι αναστατωμένος ή ανακουφισμένος, και δεν ξέρω τι να πω. Πρέπει να το κατάλαβε, γιατί μου λέει: «Εντάξει, καλά είμαι». «Πως έγινε;» τον ρωτάω. «Έπινε. Ο μπάρμαν είπε πως τη μια στιγμή ο Ρεντ γελούσε και την άλλη έπεσε με τα μούτρα πάνω στην μπάρα. Όταν τον κουνήσανε για να συνέλθει, ήταν νεκρός.» «Ωχ!» ήταν ό,τι πιο βλακώδες μπορούσα να πω, αλλά ήμουν ξάγρυπνος όλη νύχτα. Ακόμα κρατάω μια αόρατη σπάτουλα μαγειρικής στα χέρια μου κι αισθάνομαι το λίπος κάτω απ’ τα νύχια μου. «Θέλω μια χάρη» μου λέει ο Καμ. «Ό,τι θέλεις» του λέω.

Όταν μπήκα φυλακή, ο Καμ ήταν που μ’ έβγαλε με εγγύηση. Όταν η γυναίκα κι ο γιος μου μετακόμισαν στο Μπατόν Ρουζ, ο Καμ ήταν που έσπασε την εξώπορτά μου, με ξέχεσε, άδειασε στην μπροστινή αυλή ό,τι ποτό υπήρχε στο ντουλά¬πι, τους έβαλε φωτιά και μου βρήκε τη δουλειά στο φαγάδικο του φίλου του. «Θέλω να με πας στο σπίτι του Ρεντ» λέει. «Εντάξει» του λέω. Ο Καμ δεν έχει αμάξι εδώ και χρόνια. Οι μισοί κάτοικοι στη γειτονιά δεν έχουν λεφτά ούτε για να πάρουν παντζούρια για τις θύελλες — όχι γι’ αυτοκίνητο. Αλλά είμαστε στο Σεντ Πίτερσμπεργκ, μια πόλη πεζών, και το κέντρο είναι μόλις πέντε λεπτά με τα πόδια. «Περίμενε, μη λες ακόμα εντάξει» λέει ο Καμ. «Είναι στο Λι.» «Στο Λι της Φλόριντας;» Μου γνέφει καταφατικά. Το Λι είναι τέσσερις ώρες βόρεια, μία απ’ τις τελευταίες πόλεις που περνάς πάνω στον Ι-75, προτού να μπεις στην Τζόρτζια. «Δεν υπάρχει πρόβλημα, αρκεί να είμαι πίσω πριν τις δέκα το βράδυ.» «Κι άλλο γερμανικό νούμερο;» Γνέφω ναι. «Εντάξει» μου λέει, «πάμε.»

 Πέρσι πέταξα τον γιο μου έξω απ’ το παράθυρο του καθιστικού. Δε θυμάμαι πώς έγινε ακριβώς. Θυμάμαι να μπαίνω στο δωμάτιο. Θυμάμαι να βλέπω τον Τζακ με το στόμα κολλημένο στο στόμα του αγοριού, τα χέρια του να πηγαινοέρχονται βιαστικά στα μπούτια του άλλου. Μετά, στέκομαι από πάνω του στον κήπο. Η Λιν βγαίνει τρέχοντας από το σπίτι, ουρλιάζοντας. Έχει δει τον Τζακ κι έχει αρχίσει να με χτυπάει στο πρόσωπο. Με χτυπούσε με τις γροθιές της στους ώμους και στο στήθος. Από ψηλά, μέσα από την κάσα του παραθύρου, το άλλο αγόρι στεκόταν και κοίταζε τρέμοντας και σφίγγοντας τα λεπτά του μπράτσα. Ο Τζακ ήταν ξαπλωμένος στο έδαφος. Δεν κουνιόταν. μόνο το στήθος του ανεβο-κατέβαινε. Το παράθυρο είχε σπάσει χωρίς να τον τραυματίσει, και δεν υπήρχαν αίματα. μόνο κομματάκια γυαλί σκορπισμένα πάνω στα λουλούδια, αλλά το ένα χέρι του Τζακ είχε μείνει λυγισμένο πίσω απ’ το κεφάλι του, σαν να ’χε αποκοιμηθεί έτσι, με τον αγκώνα για μαξιλάρι. «Πάρε το Πρώτων Βοηθειών» φώναξε η Λιν στο αγόρι που ήταν επάνω. «Όχι» είπα. Μπορεί να μην ήξερα τίποτ’ άλλο εκείνη την ώρα και σ’ εκείνο το μέρος, ήξερα όμως πως δεν είχαμε λεφτά για να πληρώσουμε ασθενοφόρο. «Θα τον πάω εγώ.» «Όχι!» φώναξε η Λιν. «Θα τον πεθάνεις!» «Δεν πρόκειται να τον πεθάνω.» Έκανα νόημα στον νεαρό. «Έλα δω.» Κούνησε αρνητικά το κεφάλι του και πισωπάτησε. «Σε παρακαλώ» του είπα. Διστακτικά, το αγόρι καβάλησε το σπασμένο παράθυ¬ρο, στηρίχτηκε στην προεξοχή του τοίχου και πήδηξε στο έδαφος. Κομμάτια γυαλί θρυμματίζονται κάτω απ’ τ’ αθλητικά του παπούτσια. «Πιάσ’ τον απ’ τους αστραγάλους» του λέω. Έβαλα τα χέρια μου κάτω απ’ τις μασχάλες του Τζακ και τον σηκώσαμε. Το ένα του χέρι σερνόταν στο χώμα καθώς τον πηγαίναμε στο αυτοκίνητο. Η Λιν άνοιξε την πίσω πόρτα. Βάλαμε τον Τζακ πίσω και τον σκεπάσαμε με μια κουβέρτα. Σκεφτήκαμε πως έτσι ήταν το σωστό, όπως το βλέπουμε και στην τηλεόραση. Μερικοί γείτονες είχαν βγει έξω να δουν τι γινόταν. Τους αγνοήσαμε. «Σε χρειάζομαι μαζί μου» είπα στον νεαρό. «Όταν τελειώσουμε θα σε πάω σπίτι σου.»

 Τι έχει γράψει ο διεθνής τύπος για το βιβλίο που βγαίνει στα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας την Παρασκευή 6 Ιουλίου και τον συγγραφέα:

Δεξιοτέχνης… Το συγγραφικό ταλέντο του Ποϊσάντ είναι τόσο μεγάλο, που κάνει κάθε του διήγημα να ξεπερνά τα στενά όρια των σελίδων του. Είναι ικανός να μετατρέπει σε αρετές τα ελαττώματα της σύντομης εξιστόρησης. Πρέπει να ψάξει κανείς στον Φόκνερ και στην Φλάνερυ Ο' Κόνορ για να βρει κάτι εξίσου «μυώδες» με αυτό που υπάρχει στον «Άνθρωπο-σαύρα» ή στο «Πώς να βοηθήσετε τον άντρα σας να πεθάνει». Ένα άλλο πολύ δυνατό στοιχείο αυτής της συλλογής είναι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες: ίσως δεν μοιάζουν πολύ σ’ εμάς, εμείς όμως μοιάζουμε πολύ σ’ αυτούς.

G&G

Πολλοί νέοι συγγραφείς επιλέγουν στο ξεκίνημά τους μεταξύ δύο δρόμων: ο ένας είναι ο δρόμος της περιγραφής των γνωστών πραγμάτων, ενώ ο άλλος, αντιθέτως, των αγνώστων. Υπάρχει όμως κι ένας δρόμος λιγότερο ταξιδεμένος, που σε καλεί να γράψεις «για ό,τι φοβάσαι». Αυτόν το δρόμο επιλέγει ο Ντ.Τζ. Ποϊσάντ όταν αρχίζει να απλώνει στο χαρτί τις ιστορίες που συνθέτουν τον Παράδεισο των ζώων. Απρόβλεπτες, ευφυείς και εξαιρετικά δομημένες, οι ιστορίες του Ποϊσάντ συνθέτουν μια συλλογή που καταπιάνεται με τις παγίδες της ανθρώπινης ύπαρξης. Η απώλεια, η θλίψη και η οργή βασανίζουν μέχρι το μεδούλι τους ανθρώπινους χαρακτήρες του, αλλά ο συγγραφέας δε φοβάται να καταδυθεί στις σκληρές και απόκρυφες αλήθειές τους. Όσο κι αν προσπαθούν, οι ήρωες των ιστοριών μπορεί να μην πετύχουν ποτέ το στόχο τους, αλλά ο Ποϊσάντ κατανοεί και συμπονά τους ανυποχώρητους, τους εξοργισμένους, τους παραπλανημένους και όσους κάνουν λάθη. «Πραγματικά, στις περισσότερες ιστορίες προσπαθώ να φέρω στην επιφάνεια το στοιχείο της ελπίδας» λέει ο Ποϊσάντ. «Δίνεις μια λαθεμένη εικόνα της πραγματικότητας θεωρώντας πως τα πάντα στον κόσμο αυτόν είναι απόγνωση και θάνατος, αλλά είναι επίσης παραπλανητικό να προσπαθείς να πετύχεις ένα ευτυχισμένο τέλος σε κάθε ιστορία. Η εύρεση της χρυσής τομής είναι το δυσκολότερο πράγμα στη λογοτεχνία.» Είναι μεγάλη απόλαυση η ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Κι αν ο αναγνώστης δε βρίσκει μια «ευτυχή κατάληξη» σε κάθε ιστορία, σίγουρα μένει με μια αίσθηση ικανοποίησης και ευτυχίας. Στο τέλος του βιβλίου ξέρει ότι αξιοποίησε το χρόνο του στα χέρια ενός επιδέξιου, νέου, αλλά ήδη πολύ έμπειρου συγγραφέα.

The Rumpus

Ο παράδεισος των ζώων κατέχει τη συνταγή αυτής της τρυφερής και σκληρής δυναμικής που χτίζει και γκρεμίζει τις οικογένειες.

Elle

Αγαπάμε να ταυτιζόμαστε με τους χαρακτήρες του Ποϊσάντ, ακόμα και με τους πιο συγκρουσιακούς και δύσκολους. Είναι ένας εξαιρετικός συγγραφέας που έχει τον τρόπο να αναδεικνύει τις σύντομες και υπέροχες στιγμές των ανθρώπινων σχέσεων.

Library Journal

Ένα σοφό ντεμπούτο… Οι χαρακτήρες του Ποϊσάντ μπορεί να είναι παρακμιακοί, εμμονικοί, ανεξέλεγκτα παρορμητικοί ή ευφυείς με λάθος τρόπο, εκείνος όμως ξέρει πώς να διαχειριστεί τις ζωές τους με χειρουργική ακρίβεια, διορατικότητα και διαύγεια… Δεκάξι γοητευτικές ιστορίες, ζωγραφισμένες με τραχιές πινελιές.

New York Times

Τα έργα του Ποϊσάντ έχουν συγκριθεί με του Άντον Τσέχοφ, του Ρέιμοντ Κάρβερ και του Τζορτζ Σόντερς, οπότε δεν χρειάζεται να επισημάνουμε πως αυτό το πρώτο του βιβλίο είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό.

New York Post

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ (David James Poissant) γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Διηγήματα και δοκίμιά του δημοσιεύονται στα πιο έγκυρα έντυπα των Η.Π.Α., όπως τα New York Times, The Chicago Tribune, The Atlantic. Έχει τιμηθεί με τα Βραβεία Matt Clark, George Garrett Fiction, Rope Walk Fiction Chapbook, GLCA New Writers, Alice White Reeves Memorial, μεταξύ άλλων. Διδάσκει στο Τμήμα Τεχνοκριτικής και Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Central Florida, και ζει στο Ορλάντο με τη γυναίκα και τις κόρες του. "Ο παράδεισος των ζώων" είναι το πρώτο του βιβλίο. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά.

Μετάφραση: ΛΑΓΟΥΔΑΚΟΥ ΟΛΙΑ

 http://www.operabooks.gr/contents/books.php?books_id=210  

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ (David James Poissant) γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Διηγήματα και δοκίμιά του δημοσιεύονται στα πιο έγκυρα έντυπα των Η.Π.Α., όπως τα New York Times, The Chicago Tribune, The Atlantic. Έχει τιμηθεί με τα Βραβεία Matt Clark, George Garrett Fiction, Rope Walk Fiction Chapbook, GLCA New Writers, Alice White Reeves Memorial, μεταξύ άλλων. Διδάσκει στο Τμήμα Τεχνοκριτικής και Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Central Florida, και ζει στο Ορλάντο με τη γυναίκα και τις κόρες του.

Ο παράδεισος των ζώων είναι το πρώτο του βιβλίο. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά.

Επιμέλεια:Γεωργία Χάρδα

georgiacharda@gmail.com

 

Σχετικά άρθρα

0 σχόλια

Τα στοιχεία σας είναι ασφαλή! Το email σας δεν δημοσιεύεται...
Όλα τα πεδία είναι υποχρεωτικά.

"Οι τρεις άσοι" της Λένας Μαντά μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Η αγαπημένη συγγραφέας Λένα Μαντά επιστρέφει με νέο βιβλίο και κρυμμένους τρεις άσους στο μανίκι της. Τρεις άντρες, φίλοι από μικρά παιδιά, και μια επικίνδυνη γυναίκα που μπαίνει ανάμεσά τους για να δοκιμάσει την πίστη του ενός στον άλλον. Έρωτας, αγάπη, δράση, αγωνία και συγκίνηση διαδέχονται το ...

Διαβάστε περισσότερα

Ο ποιητής Στρατής Πασχάλης μιλάει για τα δύο θεατρικά έργα που έγραψε βασισμένος σε κείμενα του Διονυσίου Σολωμού και του Κώστα Καρυωτάκη

Ο Στρατής Πασχάλης συνθέτει δύο θεατρικά έργα, βασισμένος σε κείμενα των δύο κορυφαίων ποιητών, ποιητικά και πεζά, καθώς επίσης σε αποσπάσματα από αλληλογραφία, επίσημα έγγραφα και δημοσιεύματα, και παραδίδει μια στερεή δραματουργία με την προτροπή «να ξαναρχίσει από την αρχή η ιστορία της σκηνικής μαγείας, ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε σπουδαία βιβλία:«Ο έφηβος» του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

O Φιόντορ Ντοστογιέβσκη είναι από τις κορυφαίες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Η κοινότητα όπου τείνουν οι ήρωες του Nτοστογιέβσκη δεν είναι κοινωνική, αλλά θρησκευτική· δεν αναζητούν την κοινωνία, αλλά την παγκόσμια αδερφοσύνη· αυτή η κατάληξη μέσ’ στα ενδόμυχα βάθη του Eίναι τους, που οδηγεί μετά στη ...

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ 12 ΘΕΟΙ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ: «Ένα ψάρι που το έλεγαν Ορφώ» του Φίλιππου Μανδηλαρά

Ένα βιβλίο για τη διαφορετικότητα που αξίζει να διαβάσουν οι μικροί αναγνώστες από τον βραβευμένο συγγραφέα Φίλιππο Μανδηλαρά! Μέσα από σκηνές δράσης, μπολιασμένες με πηγαίο χιούμορ και σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη εικονογράφηση, ξεδιπλώνεται μια ιστορία μεταμόρφωσης, που αναδεικνύει έναν κόσμο χωρίς φόβο, γεμάτο ασφάλεια και ...

Διαβάστε περισσότερα

Mικρά αγόρια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ: Στίβεν Χόκινγκ» και «Μικρά κορίτσια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ»: Ρόζα Παρκς από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Η σειρά «Μικρά αγόρια με ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ» έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από τα παιδιά. Ένα ιδανικό βιβλίο για γονείς και εκπαιδευτικούς που θέλουν να γνωρίσουν τη ζωή και το έργο του μεγάλου επιστήμονα Στίβεν Χόκινγκ, μια μοναδική ιστορία για όσους αγωνίζονται υπερνικώντας τα εμπόδια για να ...

Διαβάστε περισσότερα

«Οι Δαιμονισμένοι» του Φιόντορ Ντοστογιέβσκη κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

Από τις ιστορικές εκδόσεις Γκοβόστη κυκλοφορεί το εξαιρετικό βιβλίο του Φίοντορ Ντοστογιέβσκη «Οι Δαιμονισμένοι» σε μετάφραση από τα Pωσικά του Άρη Αλεξάνδρου. Γράφτηκε το 1870 και είναι ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα έργα του Ντοστογιέφσκι.Δεν εξερευνά μόνο το βάθος της ανθρώπινης ψυχής, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε «Αναμνήσεις από το Σπίτι των Πεθαμένων» του Φιόντορ Ντοστογιέφσκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γκοβόστη

Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. "Οι αναμνήσεις από το Σπίτι των Πεθαμένων" γράφτηκαν το 1862 και παρουσιάζουν μέσα από συγκλονιστικές περιγραφές τα τσαρικά κάτεργα αλλά και  τη μεγάλη αγάπη του συγγραφέα για τη λαϊκή Ρωσία και τον άνθρωπο.Ένα ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε «Η Συμμορία του Γάτου» και «Το Μυστήριο του Βυθισμένου Πλανήτη» του Τζερόνιμο Στίλτον

Σίγουρα έχετε βιβλία του Τζερόνιμο Στίλτον! Τα παιδιά λατρεύουν τις περιπέτειες του και όλα τα βιβλία του έχουν γίνει μπεστ σέλερ καθώς έχει αισιόδοξη διάθεση και μπλέκει συνέχεια σε απίστευτες περιπέτειες. Ευκαιρία να διαβάσουν οι μικροί αναγνώστες δυο νέες περιπέτειες του από τις εκδόσεις Κέδρος. Επέλεξα ...

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάζουμε το βραβευμένο βιβλίο της Δέσποινας Μάντζαρη «Αδέσποτη Πόλη» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέρδος

  Η «Αδέσποτη Πόλη» της Δέσποινας Μάντζαρη διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών μέχρι την τελευταία σελίδα. Εξάπτει τη φαντασία τους αφού συνδυάζει τη μαγεία, τον φόβο και τη συγκίνηση. Οι γίγαντες, εκτός από τεράστιοι – που σημαίνει ότι μπορούν να σε πατήσουν κατά λάθος ή επίτηδες ...

Διαβάστε περισσότερα

«Η Άνοιξη» της Ευγενίας Φακίνου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος

Οι εκδόσεις Κέδρος καλωσορίζουν την Άνοιξη με ένα υπέροχο βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου.  Στα βιβλία της σειράς «Οι 4 εποχές» με πολύχρωμη εικονογράφηση και ελάχιστο κείμενο παρουσιάζεται κάθε εποχή με τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Εγώ επέλεξα την άνοιξη με τα λουλούδια και τα πουλιά της, εσείς μπορείτε ...

Διαβάστε περισσότερα

Το μυθιστόρημα της Έλενα Φεράντε έγινε σειρά του Netflix

Το Netflix και η Fandango στην Ιταλία θα συνεργαστούν για την παραγωγή σειράς βασισμένης στο «The Lying Life of Adults» του πιο πρόσφατου μυθιστορήματος της Έλενα Φεράντε.   Το βιβλίο, το οποίο έγινε αμέσως μπεστ σέλερ στην Ιταλία μετά την κυκλοφορία του τον Νοέμβριο του 2019, θα ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Πυροβάτης των Αστεριών» του Θοδωρή Κούκια

Aπό τις εκδόσεις Κέρδρος κυκλοφορεί το βραβευμένο βιβλίο " Ο Πυροβάτης των Αστεριών". Πρόκειται για ένα μοναδικό και συνάμα διαφορετικό ταξίδι ενός έφηβου πρωταγωνιστή προς την ενηλικίωση του. Το βιβλίο του Θοδωρή Κούκια θίγει το πολύ σημαντικό θέμα της διαφορετικότητας. Η ιδέα είναι ξεχωριστή, με απλή ...

Διαβάστε περισσότερα

Μνήμες εδεσματολογίου της Σοφίας Κλειούση κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Δωδώνη

 Στις Μνήμες Εδεσματολογίου απεικονίζεται μια εποχή μεταβατική κατά την οποία η κοινωνία μετασχηματίζεται και εισέρχεται στο στάδιο του καταναλωτισμού και του νεοπλουτισμού. Διαγράφονται στάσεις, ήθη και ανθρώπινες συμπεριφορές από τα νοσταλγικά χρόνια της αθωότητας μέχρι την πρόσφατη κρίση, οικονομική και αξιακή. Οι ιστορίες στις Μνήμες Εδεσματολογίου ...

Διαβάστε περισσότερα

Για παιδιά και εφήβους: Διαβάζουμε «Ο Φιλάργυρος και O Κατά Φαντασίαν Ασθενής» του Μολιέρου

Στη σειρά ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ των Εκδόσεων Δωδώνη προστίθεται ένας ακόμη τίτλος που αφορά τη διασκευή δύο θεατρικών έργων του Μολιέρου. Η διασκευή των θεατρικών έργων του Μολιέρου Ο Φιλάργυρος και Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής ανήκει στη συγγραφέα Αντωνία Θεοχαρίδου η οποία αναφέρει «τα δύο ...

Διαβάστε περισσότερα

«Στρατιωτική Ιστορία» Τεύχος 272 -Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γκοβόστη

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ Mε το τεύχος Απριλίου της Στρατιωτικής Ιστορίας ολοκληρώνεται ένα τετράμηνο ζωής του περιοδικού κάτω από τη νέα εκδοτική στέγη των Εκδόσεων Γκοβόστη. Ένα τετράμηνο προσαρμογής στα νέα δεδομένα τόσο για την ομάδα σύνταξης όσο και των συνεργατών αυτής. Η εμπιστοσύνη των αναγνωστών για το ...

Διαβάστε περισσότερα

Μένουμε σπίτι και διαβάζουμε δύο νέα βιβλία της σειράς «ΑΝΑΤΟΛΗ» από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Οι ιστορικές εκδόσεις Γκοβόστη επιμένουν να κοιτούν ανατολικά και μας προσφέρουν δυο νέα αριστουργήματα σε ακριβή ανατύπωση της σειράς «Ανατολή» που κυκλοφόρησε πριν από περίπου 100 χρόνια! Πρόκειται για διαμάντια με τεράστια λογοτεχνική ή φιλοσοφική και κοινωνιολογική αξία, πολλά από τα οποία έχουν εξαντληθεί ακόμα και ...

Διαβάστε περισσότερα

«Λίντμπεργκ - Η περιπετειώδης ιστορία ενός ιπτάμενου ποντικού» του Τορμπέν Κούλμαν από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Μετά τον υπέροχο "Άρμστρονγκ και το περιπετειώδες ταξίδι ενός ποντικού στο φεγγάρι" και αλλά τον " Έντισον και το μυστήριο του χαμένου ποντικοθησαυρο" ο συγγραφέας επιστρέφει με νέο βιβλίο και ανεβάζει τους φανατικούς αναγνώστες του στους αιθέρες.  Αυτή τη φορά ο Τορμπέν Κούλμαν μας παρουσιάζει ...

Διαβάστε περισσότερα

Μένουμε σπίτι και διαβάζουμε «Το Τελευταίο Πέταγμα του Φλαμίνγκο», του Mia Couto από τις εκδόσεις Gutenberg

 «Το Τελευταίο Πέταγμα του Φλαμίνγκο», του Mia Couto μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg.  «Οι Ευρωπαίοι περπατούν λες και ζητούν συγγνώμη απ᾿ τον κόσμο για την ενόχληση. Πατούν στη γη λεπτεπίλεπτα αλλά, όλως παραδόξως, παράγουν πολύ θόρυβο». Ένα μυθιστόρημα ενδιαφέρον , αληθινό, εξωτικό, αισθησιακό, πνευματώδες, πολιτικό έργο ...

Διαβάστε περισσότερα

«Ταξιδεύοντας σε ξένη γη» του David Park από τις εκδόσεις Gutenberg

 «Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από μεγάλα συναισθήματα» (Daily Mail), που μιλά για την αγάπη, την απώλεια, τη μνήμη, την ενοχή και την εξιλέωση, για τη σχέση πατέρα και γιου, για μυστικά που χωρίζουν και για δεσμούς που παραμένουν άρρηκτοι. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το υπέροχο ...

Διαβάστε περισσότερα

Γιατί ο «Κόμης Μοντεχρίστος» είναι το καλύτερο βιβλίο για να διαβάσει κανείς αν βρίσκεται σε απομόνωση;

Ο «Κόμης Μοντεχρίστος» από τις εκδόσεις Gutenberg (Α' & Β’ τόμος) είναι το καλύτερο βιβλίο για να διαβάσει κανείς αν βρίσκεται σε απομόνωση σύμφωνα με άρθρο που αναρτήθηκε στη σελίδα του βιβλιοπωλείου της λογοτεχνικής επιθεώρησης «London Review of Books». Γιατί; -Είναι πολύ μεγάλο. -Είναι πολύ εύκολο να διαβαστεί, ...

Διαβάστε περισσότερα

Πασχαλινές προτάσεις: «Το αυγό που μισούσε το κόκκινο χρώμα» της Χρυσάνθης Καραϊσκου από τις εκδόσεις Διάπλαση

Μια υπέροχη ιστορία για το Πάσχα και τις παραδόσεις του που κάθε χρόνο γίνεται BEST SELLER. Το ίδιο φυσικά και φέτος που εξαιτίας της πανδημίας τα βιβλιοπωλεία είναι κλειστά. Πρωταγωνιστής είναι ένα γκρινιάρικο αυγό που προτιμούσε να γίνει ομελέτα παρά να βαφτεί κόκκινο. Ένα αυγό που πίστευε ...

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑΣΩ -Του Κωνσταντίνου Χατζοπούλου (μέρος Β)

Ο Νικολούλας γύρισε μ' ένα τρανό καρπούζι, η Τάσω έστρωσε χάμω δίπλα στο πηγάδι και καθίσαμε να φάμε. Το παγούρι του Νικολούλα με το ρακί κι ο δροσερός αέρας μού ανοίξανε την όρεξη για το φαγί. Κι ο Νικολούλας έτρωγε κι αυτός κι άρχισε να ...

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑΣΩ -Του Κωνσταντίνου Χατζοπούλου (μέρος Α)

Σε μια βουνίσια λαγκαδιά είχαμε μαζευτεί ένα καλοκαίρι μια μικρή συντροφιά. Ήταν εκεί κάποια λουτρά κι ένας φίλος μου, που ήρθε να γιατρέψει τους ρεματισμούς του, μ' έσυρε και με μαζί του. Όξω από τους χωριάτες, που είχανε στήσει στην πλαγιά τις πρόχειρες καλύβες τους ...

Διαβάστε περισσότερα